Skip to Content

Recèrca per categorias

Categorias
còrs
La Viveta se desesperava qu' aviá jol nas de pel folet.
Se pòt pas pus soslevar, pecaire, de sa cadièira de braces.
S'exprémer o s'expremir es s'esperforçar per anar del còrs.
Un espigal de pels es pas de bon penchenar ni de bon rasar.
Cala-te, que cridas talament que m'ensordas (que m'eissordas).
Capvirar quicòm vòl dire far passar dejós çò de dessús.
Un òme caranegre es un òme de la cara (fàcia) negra.
Un òme cambanud es un òme que se carga pas de caucetas.
Foguèt descambada (arrenduda) après caminar cinc oras.
S'acramponavan un a l'autre, paur de tombar dins lo trauc.
Fugiguèt dels quatre confèrs (a cambas-ajudatz-me).
Me parlava a votz escura, que los autres ausiguèsson pas.
Lo dò d'ennaut la boca lo fa, mas lo dò d'enbàs lo fa pas.
Te'n fagas pas, que pas per pas, finiràs qu'arribaràs.
A longa fin (amb lo temps) lo pel negre tira sul blanc.
Lo drollon s'arrapèt sulpic (sulcòp) a l'arbre ni mai un cat.
M'entravèri per un retanòc e m'aplatussèri coma bosa.
La truca, lo nòstre drollon l'escalabra ni mai una cabra.
Ai agut corregut, de còps, a bacaissar (a besalenar).
Ipolit a lo menton en barba de gag (lo barbòt en galòcha).
Es aquí, acantelat (de cantèl/de galís), tot achorrit.
La Jaumelina a lo pel fòrt enrebelit (rebèl / rebelut).
Sa femna carrejava los faisses sul cap, amb un cabeçal.
Los nosèls dels dets son las articulacions dels dets.
A un brave paraulís (parla fòrt plan), i te fises pas!
L'Enriqueta patís de malavista : es vistaflaca (i vei pas plan).
Ai grep: siái (soi) engrepesit (engordit) pel grand freg.
Nòstra vesina la Siçarda garreleja que jamai l.
Una femna cap-pelada es una femna clòscapelada (calveta).
Una femna capelada es una femna que pòrta capèl.
Las carbas del còl o las quèrbas del còl son las claviculas.
Far cargasèla vòl dire far esquineta (far la corta escala).
La òtain) ">Catarina a una polida carnacion: es polidonèla.
Una votz blosa es una votz escleta / una votz plan clara.
Jès ' qué siás moret: Jèsus! qué siás mostafà (morrepassit) !
Nasquèt bocafendut : aviá una pòta fenduda, coma una lèbre.
Es bocapudent, qu'a las dents bravament gastadas.
Lo Juli es un pauc bodenfle (rebombèl, ventrut, pançut).
Son ventre teniá barbotat (rondinava de temps en temps).
Aviá lo morre barbolhat (bochardat) de chuc d'amoras.
Lo Màrius a un morre borrut e tanben una votz borruda.
Lo botifarro es lo majòfre (lo det gròs o l'artelh gròs).
Butèt un bramal (bram, cridal) que nos faguèt estrementir.
Bandèt sos muscles per èsser capable de sautar la paret.
Emili bracejava (brandissiá los braces) per donar l'alèrta.
Ai la brilhauda : los uèlhs me fan quatre (ai la berluca).
Bolèga-te, demòres pas aquí plantat coma una bròca!
S'espatèt (s'aplatussèt) dins la fanga sens se far mal.
Capegèt que non (faguèt signe del cap que o voliá pas).
Capegèt que ) ">òc vòl dire que capegèt aprobativament.
S'anèt arbrar (quilhar) amont sus la branca pus nauta.
Per se dessusar faguèt una pausa a l'ombra d'un fraisse.
Una persona calossuda es una persona plan musclada.
Son calvets (clòscapelats / clòscaplomats) de paire en filh.
Las cambas me dòlon : ai las cambas que me fan mal.
La calvièira lo trapèt quand truquèt los trenta ans.
Un òme cambacort es un òme cort de cambas.
Un nas camusat (un nas camús) es un nas mai o mens aplatit.
Caminar de còp es caminar d'un pas lançat (decidit).
Far una candeleta: far una caribomba, una cabiròla.
Una dent ulhal (una dent de l'uèlh) se ditz tanben una canina.
Canturlejar / cantussejar vòl dire cantar a mièja votz.
Una femna capelina : una femna qu'a lo cap clinat.
Un clòscapelat (un clòscaplumat) es calvet: a perdut lo pel.
Lo dardalhon es lo nom popular per dire lo clitòris.
Cojaplumat es un sinonim de clòscaplumat (calvet).
Val mai contornar un obstacle que i s'espotir dessús.
De forçar per tibar la còrda, sos muscles se contractèron.
Lo Raols a pas granda convèrsa, qu'es un paucparla.
Un brave còp de ponh sul copet assuca còp sec un lapin.
Lo còr me fa tifa-tafa: ai de palpitacions / mon còr palpita.
Caminava niflas al vent / narras al vent (lo nas al vent).
Far tres-quatre vòl dire garrelejar / èsser garrèl/èsser galampre.
Me cal anar esparracar (me cal anar cagar) endacòm.
Los uèlhs me fan quatre (ai las bimbaròlas / las mimarèlas).
Paria ni mai un avocat (melhor que non pas un avocat).
Es plan entravat (es plan engarrelat / es plan estropiat).
Las entremièjas son un sinonim de las entrecuèissas.
Getar un còp d'uèlh de lèbre es getar un còp d'uèlh rapid.
Aprene d'ausida (d'aurelha) : per o aver ausit (entendut).
Se carga de lentilhas de contacte, qu'a pas bona vista.
Òm contrafa sovent sa votz quand òm parla a un nenon.
Badar qualqu'un o quicòm es lo remirar aicisèm (fòrça).
S'alimenar es se rebordelar per l'èrba, la posca, la fanga.
La Peironèla a los uèlhs vertadièirament alucaires.
Alongar lo pas vòl dire caminar pus aviat (pus vitament).
Un alveòl es una cavitat pichonèla. L'alveòl d'una dent.
S'amorrar ( o tombar de morres) : tombar cap primièr.
Me soi fachas de bravas botiòlas (ampolas) als pès.
Quand soi pas a biais, me servissi de la man esquèrra.
Lo Tòni carga sul davant: met de panolha / met de ventre.
La premsa es una enveja dolorosa d'anar del ventre.
Se banhar las sèt pèls vòl dire se banhar aicisèm (fòrça).
Se metre a l'afust: se metre a l'espèra (cochar / espiar).
Susar las sèt pèls vòl dire tressusar, susar bravament.
Basília es bravament bartavèla (parla a tòrt e a travèrs).
Prene quicòm a bèl braçat: o prene dins sos braces.
Assèta-te (sèi-te) un momenton, que parlarem d'aquel afar.
Aucar es butar un aucal (un cridal) que s'esperlonga.
Un cortaurelhat es qualqu'un qu'a las aurelhas cortas.
La Miquelina a un nas costut (en bèc d'acla / aquilin).
Fagas pas cracinar (fagas pas cruissir) tas dents aital!
Can tavan lo crèdo a plen gargalhòl (a plena garganta).
Los Negres an lèumens lo pel crespat (recauquilhat).
Crespelat es un sinonim de crespat (de recauquilhat).
Aquò d'aquí me ven pas per gost (m'agrada pas, o aimi pas).
Un aròma es una nolor (una redoléncia, una bona sentor).
L'òme arpatejava (bracejava) dins l'aiga, que se negava.
Bracejar vòl dire tanben parlar amb los braces.
Es arrauquesit (enraucat / vengut rauc) a poder pas parlar.
Me cal anar tombar d'aiga: me cal anar urinar (pissar).
Anar tombar las calças : s'anar esparracar (s'anar solatjar).
Es una filha plan tornissada : facha al torn (fòrt plan facha).
S'escambatar: gratar camin, caminar al brutle (vitament).
Se desartelhar (gratar camin) es un sinonim de s'escambatar.
Far tres-quatre: èsser garrèl (aver una camba pus corta).
N'as una de lenga, tu ! baste que te calèsses per un còp!
Ara, Simforian, as pro debanat (as pro parlat), cala-te!
Lo tròp de decibèls afraba los ausidors (l'audicion).
La crespina es la membrana graissosa dels intestins.
La crespina se ditz tanben la tèla / tela (railà, fresa, mesentèri).
Far la croqueta a qualqu'un es l'entravar de per darrièr.
Per se desengrepesir los dets calguèt qu'aluquèsse de fuòc.
Cridasseja de contunh: quita pas (arrèsta pas) de cridar.
Cabecejava (capejava) que non, marca qu'èra pas d'acòrdi.
Cabussar vòl dire tombar cap primièr. Cabussar dins l'aiga.
Las dents ulhals (dents de l'uèlh) son las dents caninas.
A vèm tanben de dents incisivas e de dents molaras.
Demorèt depès (drech / quilhat / plantat suls dos pès).
De córrer, èra tota desalenada (guelsava / aviá las polsas).
Lo Joaquim èra ja cau (calvet, clòscaplomat) qu'aviá pas 20 ans.
Lo cèl de boca es lo paladar (l'ennaut de l'endedins de la boca).
Se cavalejar vòl dire montar un sus l'autre.
È ben ara! los uèlhs me cigalejan : los uèlhs me fan quatre!
Un òme cilhasbarrat es un òme que fronzís las cilhas.
Un femna ussasbarrada es una femna que fronzís las ussas.
Un òme ussasbarrat es tanben un òme que sas ussas se tòcan.
Onesim es fòrt desavenhe (ernhós / tissós / desplasent).
Ai besonh de me desregoir (desenregdesir) las cambas.
Quand aprenguèt la bona novèla son front se desrufèt.
Desvistava tot de fòrt luènh, qu'aviá d'uèlhs ponchuts.
Cruscafavòtas o Lo Majòfre son d'escaisnoms del det gròs.
Lo Palparimòtas es l'escaisnom del det guinhaire (l'indèx).
Lo rei de totes (lo grandàs) es l'escaisnom del det del mitan.
Lo det de l'anèl vòl dire lo det novial o encara l'anular.
Lo det coic es lo det menèl o l'artelh menèl (pichon).
Lo pel de qualqu'un pòt èsser docil o, al contrari, rebelut.
Sus un freg s'atudèt ma votz (sus un freg perdèri ma votz).
Eissorbar vòl dire emborniar / abuclar (far venir abucle).
Un abucle es una persona sens ucles (dels ucles atudats).
Eissordar (ensordar) : far venir sord a causa del bruch.
Soi estabosit de l'embalum (del volum) d'aquela femna!
Lo vesin Dagobèrt aviá los ucles embeguts (los uèlhs negats).
Aquela paura femna a de botelhs (de pompilhs) enòrmes.
Quand ma votz s'atuda, pòdi pas emetre cap de son.
Lo parlar emmelat de Victorina èra de fòrt mal endurar!
Lo Placid s'empasta (ven gras), que se bolèga pas pro.
Vesi pas perqué m'enarcariái pas quand n'ai enveja.
Tant estimi (tant aimi) m'estirar : mai aimi m'estirar.
Un òme cau (calvet) es clòscaplumat / clòscapelat (sens pel).
Grandussa (fòrt grand) qu'èra, caminava a encambadas.
Caminar a encambadas es caminar a grands passes.
La Vincéncia aviá una votz encantarèla (polida que jamai).
L'encarnacion d'una ongla: una ongla que dintra dins la carn.
Un bruch ensordaire es un bruch qu'ensorda (qu'ensordís).
Començavi de parlar quand m'entrecopèt (me copèt la paraula).
La nenòta nasquèt, la paura, amb una enveja (una taca) pel còl.
Lorset a las mans totas enverrugadas (cobèrtas de verrugas).
D'unas personas fort ansiosas s'enverrugan sovent.
S'escaganhar vòl dire s'esperforçar per anar del còrs (per cagar).
S'escagassar es un sinonim de s'escaganhar e de s'esperforçar.
S'escagassar vòl donc dire tanben se crebar, s'espotir, s'esbosenar.
Cortacuèissa es l'escaisnom d'una persona cambacorta.
Escambarlat: a caval sus quicòm, camba aicí-camba alà.
D'escambarlons / d'escambarleta: escambarlat sus quicòm.
S'enfugiguèt a l'escampeta ( a la buta-buta / al brutle).
Es escanaulit que jamai (magre que jamai / magre que magre).
Una votz escleta es una votz blosa (clara) que jamai.
Escupir es un sinonim d'escopir que vòl dire expectorar.
S'escurar la gòrja es la se netejar e escopir (escupir).
La Josepina pòt pas endurar d'aver lo nas esfogassat.
Una esfoirada es un esclat de foira (un flux de caganha).
S'espalussar: se fregar l'esquina par apasiar un prusiment.
Lo Danís s'espatarrèt (s'espatèt / s'aplatussèt) dins lo fangàs.
Un òme espatlut es un òme amb de bravas espatlas.
Espèlta (linja) e destricada, caminava ni mai una reina.
Un òme de la lenga espessa es bedòs (quèc) o a tròp begut.
Un espigal de pels es una tufa de pels que butan a l'arrevèrs.
Espiar es espionar, agachar a l'amagat (sens èsser vist).
Far espinchon o agachar d'espinchons es espiar (far guinèla).
La (s.f.sangflac /

ausardariá / audàcia / front / impudéncia. (e non pas topet (fr.)

Te propausi aquò e as la mèlsa de refusar ? ">mèlsa
es una glandola que se tròba enrè de l'estomac.
L'esquelèt es l'ossamenta (la carcassa) d'un vertebrat.
S'esquinar: se crebar las esquinas per far quicòm.
Lo Juli manca d'equilibri. Me demandi se s'estabilizaràjamai.
L'estacion depès (quilhada) es penibla per d'unas personas.
Téner estampèl a qualqu'un es li far responsa bif-baf.
Far responsa bif-baf vòl dire téner lenga a una persona.
La pichona Esteleta èra seca (magra) coma un estelon.
Patissi sovent d'estenhement de votz (d'extinccion de votz).
Amadèu es totjorn estat estequit (magre coma un pic).
S'estirar es espandir braces e cambas per se descontractar.
Me soi estat estirat mai d'un còp a l'ombra d'un fraisse.
La Josepina èra estrelida coma una letra (èra magra que magra).
Faguèt un gèst evasiu (que voliá pas dire ni ) ">òc ni mai non).
Respondre evasivament es far responsa d'un biais evasiu.
Lo ton exclamatiu de sa votz m'agrada pas brica (pas ges).
Boisson de Montfranc aviá una camba faubeta (garrèla).
Falet es un sinonim de falbet. Camba faleta : camba garrèla.
A votz falhòta : d'una votz febla. La votz falhòta d'un malaut.
La fauda es l'airal entremièg la cencha e los genolhs.
La Felipina caminava deglenda amb una gràcia felina.
Lo feton lo pompilh: part bombuda de l'esquina de la camba.
Lo Fiacre es un dròlle fibladís : sople / plegadís / vimenenc.
Fiular es emetre un son agut amb la lenga, los pòts o un siblet.
Te cal pas jamai fixar lo solelh, si que non vendriás abucle !
Ai una flaquièira dins las cambas : ai las cambas mòlas.
Ai las cambas que flaquejan : ai las cambas flacas (mòlas).
La forcadura de las cambas se sona tanben l'entrecamba.
Ai los dets que me formiguejan (ai los dets que me prusisson).
Un fotral d'òme es un òme grandàs, fortàs e grossàs.
Un fotralàs d'omenàs es l'augmentatiu de fotral d'òme.
Las frachissas del det son los nosèls (las articulacions).
Lo vielhum fragiliza los òsses que se pòdon rompre.
El s'enfugiguèt a tota frécia (al brutle, a tota fressa).
Galamprejar vòl dire garrelejar (far tres quatre, èsser garrèl).
La gargamèla es la gòrja, la garganta e mai l'esofag.
La garra es la partida de la camba que va del genolh al pè.
Un nan es totjorn garracort. Una nana es totjorn garracorta.
Un magre es totjorn garraprim (cambasec, cambaprim).
Los genitòris se dison tanben los testiculs o los colhons.
S'agenolhar es se metre de genolhs (se metre de genolhons).
La Segolena es fòrt genolhuda (a de braves genolhs).
L'Esteveneta es una filha plan genta (plan avenenta).
Una giga es la camba amb la cuèissa que se tenon del tròç.
Un gigant o una giganta es un òme o una femna fòrt grands.
Gingar (gigotar) : remenar las gigas, se remenar, se bolegar.
La nòstra vesina la Josepina, la sonàvem La Girafa.
Un desnosador es un punt de junctura / d'articulacion (un nosèl).
La Renauda èra tota gòfia de susor (tota trempa de susor).
Quand fa tròp freg ai los dets totes gords (engrepesits).
Ai lo ventre que me gorgolha : ai lo ventre que gargolha.
La graissalha: las personas tròp grassas en general.
Aquel cambacort se prenguèt una femna grandussa.
Es grapelosa e laida (òrra) coma una grapaud (grapald).
Lo gras de la camba se ditz lo pompilh o lo botelh.
Lo Raols grasseja : pronóncia las R (èrras) del fons de la gòrja.
Un gratilh es una prusor que dona enveja de se gratar.
Gratilhar vòl dire cosserguejar: far de cossergues.
Una votz grèula es una votz escleta mas prima (freula).
Una persona grèula es linda (linja), menuda o magrostina.
L'intestin grèule es lo budèl prim al regard del budèl gròs.
Lo Remesi aviá d'uèlhs grisalencs (grisoses) qu'estonavan.
Guelsar es polsar espés, aver las polsas, besalenar, pantaissar.
La Norina es guèrlha : a un uèlh que ditz mèrda a l'autre.
Guinchar vòl dire lucar, relucar (agachar de coa d'uèlh).
Far guinèla vòl dire espiar, cochar (velhar, far sentinèla).
Las dents incisivas son las dents utilizadas per copar.
De paraulas incisivas son de paraulas que te mordisson.
Un agach incisiu es un agach que te fusilha, que te travèrsa.
L'indèx es lo guinhaire (es lo det segond de la man).
Intralhas / entralhas vòlon totes dos dire ventralha.
L'iris es la membrana calorada de l'uèlh (de l'uòlh).
Unajunctura es un punt de jonccion (una articulacion).
D'un lanç (d'un saut) pas sèt de l'autra part de la muralha.
D'uèlhs languids e una votz languida son plens de langor.
Getèt un còp d'uèlh de lèbre abans traversar.
Una lentilha sus la pèl es una tessèla (una taca de rossor).
Abandonèt las lunetas e se metèt a portar de lentilhas.
Levèt lo nas (agachèt cap ennaut) e desvistèt l'avion.
Escali totjorn doas lòcas (dos grases) d'escalièr al còp.
Las lucas / los ucles (los uèlhs), son de mots utilizats en Roergue.
Los budèls son las tripas del ventre (los dos intestins).
Es maissut: a de bravas maissas (de braves caisses).
Los caisses (los caissals) sont las dents molaras (las que mòlan).
Lo det gròs se sona tanben lo majòfre o encara lo botifarro.
Alícia èra garrèla, aquò li fasiá malícia (la fasiá marronar).
Pauc se'n manquèt que cabussèssi : manquèri a cabussar.
«Manjafavas» es un escaisnom d'un bretonejaire.
Rai, que s'arrapèt a l'arbre, arrapa-te que t'arraparàs.
Leonèl bandèt sos muscles per poder sautar la paret.
Lo Casimir brandissiá lo cap per dire qu'èra pas d'acòrdi.
Ai la brilhauda : los uèlhs me fan quatre (ai la berluca).
Una sentor infècta es una sentor que put bravament.
L'oftalmològ diguèt a la Gisèla qu'èra ipermetròpa.
Li diguèt que l'ipermetropia èra una anomalia de la vision.
Per demorar pus linja, l'Isolina fa un regim ipocaloric.
Pausèt las cauças darrièr un genèst (se solatgèt / caguèt).
Lo pitre e lo pitral son de sinonims populars de peitrina.
Èra pelrossèl, èra pelrossèla, s'agradèron e se maridèron.
Es totjorn capelada, qu'es cap pelada.
Clòsca pelada / suca pelada / tèsta pelada = cal veta.
Es clòscapelat (sucapelat / calvet) : a un cap sens cap de pel.
Portar qualqu'un a pelhas: lo carrejar sus l'esquina,
Portar qualqu'un a pelharòt / a cabra mòrta (sus las espatlas).
A pas que quatre pelissons (quatre pels pichons) sus la clòsca.
Lo papeta Bartomieu es pelut (borrut / felut) que fa paur.
Escarsapenas (a pro penas / tot bèl just) se l'ausissiam.
Modular sa votz es ne calibrar las intonacions e las inflexions.
Una dent molar (un caissal) es una dent per espotir.
La monifla : la bufa / lo bufèc / las entremièjas / lo juvert.
Una votz monocòrda es una votz que càmbia pas de tonalitat.
Una persona qu'a pas un ucle (un uèlh) a una vision monoculara.
Una persona paucparla utiliza sovent de monosillabs.
Lo mont de Vènus es l'eminéncia triangulara davant lo juvert.
Lo juvert es la bufa / lo bufèc / las entremièjas / lo sèxe femenin.
La Peironilha me fusilhèt d'un agach oblic e meissant.
Una femna mascla (virila) a sovent una votz mascla.
Mastegar / machugar / masticar (espotir entre las dents).
Los Occitans sèm pus maurèls que non pas los Angleses,
La meca es una mena de mucositat que davala del nas.
Lo mejanet es lo segondèl/lo det de l'anèl / l'anular.
Lo movement ondulós de son anar e de sa rauba longa.
Lo det gròs de la man es opausable a totes los autres.
A vançava a òrbas (a palpas / a clucons / de clucons).
Qualqu'un de membrat (membrut) a de braves membres.
Lo det menèl/lo det pichon / lo det coíc es lo pus mendre.
L'artelh menèl/l'artelh pichon / l'artelh coíc es lo pus mendre.
La mesolha (la mesola) dels òsses : çò mòl dins los òsses.
Un mordissal es una brava mordida (un brave còp de dent).
Las morenas son de variças de las venas del tafanari (del cuol).
Tombar de morrebordon : tombar de morres / s'amorrar.
Aquel omenàs son anar de paquidèrm nos impressionava.
Una persona plan nosada es una persona fòrt plan conformada.
Lo Norbèrt, la noseta (la rotonditat) del genolh li dòl.
Sa votz metallica me desagrada e la pòdi pas endurar!
A talament de mica (de pança) que lo sonan Lo Pançard.
Mifar es aspirar quicòm pel nas amb fòrça e amb bruch.
Qualqu'un de miflut a de bravas gautas rebombèlas.
Un òme patacort es un òme qu'es pas ges nautcambat.
Pataflau! la drolleta s'espatarrèt (s'aplatussèt) dins lo fangàs!
Lo Justin es patarut, a de patassas coma de batedors.
Patatrac! après trantalhar un momenton, s'acuolèt.
Patejava (arpatejava) dins la ribièira, que se negava.
Las patèrlas son las doas gautas del tafanari (del cuol).
Una persona patofla es repetenada (rebombèl a) de pertot.
Una persona palla es una persona fòrt blanca de cara.
La Lúcia èra pallufèca (blanca coma la lofa de can).
Ba! siás un pauc pallinèla, mas aquò serà pas res!
Un panard (un garrèl) camina en fasent tres-quatre.
Una persona pançarda / pançaruda / pançuda es ventruda.
Lo Pancraci se maina pas que panceja (que met de ventre).
Lo Frederic èra vengut bravament papalard (fòrt gròs e gras).
Après pèrdre trenta quilòs agèt las gautas totas pendolantas.
L'Antonieta aviá un agach penetrant que te vironava.
Un badalhal que s'esperlonga marca languina, sòm o talent.
Las pèrnas de qualqu'un son las cuèissas e los cambajons.
Perqué te sèses ? - Perqué me sèsi, perque soi las.
Una femna capelina: una femna qu'a lo cap elinat.
Tombar de caps vòl dire cabussar lo cap primièr.
Me soveni que lo suspècte aviá un cap pirifòrme, pas mai.
La sonàvem La Piulaira, que parlava totjorn fòrt agut.
Tròp pesugàs qu'es, lo Maurici a un anar de plantigrad.
Aquela persona a una polida plastica ; sembla facha al torn.
Tu que siás plegadís (sople), amassa-me l'agulha de per tèrra.
Lo Fèliç es plen de còrs e de figura (es plan repetenat).
Pòdi pas soslevar aquel fais, que pesa dos quintals.
Un pofiàs o una pofiassa es una persona del ventre gròs.
Lo pols es lo batèc, lo batement, la palpitacion de las artèrias.
Polsar (prene polsada) es far una pausa après forçar.
Polsar espés (aver las polsas) es guelsar après tròp forçar.
Lo còr li fasiá polset (aviá de palpitacions) après son escorreguda.
Lo Laurenç, d'èsser polsic (asmatic) lo desajuda fòrça.
Ai una ponchason (una prusor) al cap del det guinhaire.
Far poncheta vòl dire se quilhar sus la punta dels pès.
Se sonava Regina e mai aviá una una portadura de reina.
Cala-te, cuèissacort, que siás pas en bona postura!
Fraire e sòrre son pòta de lèbre (pòtafenduts) totes dos.
Un pòtafendut es un òme pòta de lèbre (de la pòta fenduda).
Un pòtagròs es un òme qu'a de braves pòts (de bravas pòtas).
La Dalfina es potarra (labruda), qu'a de bravas pòtas.
Dins la familha patisson totes d'una calvièira precòça.
Aver las premsas : enveja dolorosa d'anar del ventre.
Una persona plan presa, diriatz qu'es estada facha al torn.
Venguèt presbita un pauc a l'entorn de seissanta ans.
Pissar prim vòl dire aver de problèmas per urinar coma cal.
Una filha de la talha prima es una filha linja (espèlta).
La privacion de la vista lo desajudava, mas se'n tirava.
L'abat Justin Besson aviá un nas bravament proeminent.
La sentor de pudesina li boleguèt un esclat de vòmit.
Ne pòdi pas pus / ne pòdi pas mai, que siái abenat.
Los uèlhs me fan quatre (ai las mimarèlas), o qué?
Ai las quèrbas (las vertèbras) del còl que me dòlon.
Lo Justin a las cambas querbadas coma las d'un cavalièr.
Faguèt una quilhabomba (una cabussada) que Dieu vo'n garde.
Quilhar las aurelhas (tibar l'aurelha) es venir subran atentiu.
La Matilda aviá un ranquet (garrelejava d'un pè).
Los uòlhs (los uèlhs) de l'ibronha se rantelèron de roge.
Montar lo rapalhon (lo ranquet / lo costalon) amoda las polsas.
Rapelar a la vida qualqu'un d'estavanit es lo reviscolar.
Una clòsca rasa es un cap tondut a ras (tot rascalat).
Ai un rasigòt (un tanòc) de dent que me dòl aicisèm.
La cadena vertebrala se ditz tanben lo rastèl de l'esquina.
La Serafina a la votz rauca d'una femna que fuma fòrça.
Clara se raunha (se ros èga) las onglas a las far sangnar.
Siái (soi)tal(iment cansat (las) que me pòdi pas rebalar.
Un rebochèl de dròlle es un dròlle cambacort e regrosset.
Rebotís los uèlhs (los obrís en grand) coma un duganèl.
Lo pel d'un African es mai que mai recauquilhat (crespat).
A lo front recuolat dels òmes intelligents, mas serà lèu calvet.
La Margarida es agradivament redondeleta (repetenada).
Se mesfisava, que m'agachava de regardons (de travèrs).
Ai las cambas regdas d'aver caminat tant de temps.
Lo margue li a regraulidas (rufadas) las palmas de las mans.
La nòstra Verginòta a lo nas regraulit (recrocat / recroquilhat).
Cal redonhar (raunhar) las onglas quand son tròp longas.
Te farai remarcar que se curar lo nas es quicòm de lord.
Avèm un ren de cada part (costat) del rastèl de l'esquina.
La Margarideta es un pauc tròp repompeleta (repetenada).
Ai lo ventre que repotèga (que rondina / que gargolha).
Per èsser pas vist avançava de rescondons (a l'amagat).
Respirar un aire que sentís a resclaufit es pas agradiu.
Resquilhèt sus una pèl de banana e s'aplatussèt (s'amorrèt).
Sa votz ressondidosa (resclantissenta) nos ensordava.
Son bramal de dolor restontís encara dins mos ausidors.
D'aver trucat del un retanòc s'amorret (s'aplatussèt).
Se retenguèt a un arbrilhon, si que non auriá rebordelat.
Son aire coquin ven de son nas reversinat (en trompeta).
Son ventre quitava pas de ronar (de rondinar / de gargolhar).
Aviá las mans rufas (rascanhudas) d'un picapeirièr.
Rufava las cilhas (fasiá las ussas) per nos far calar.
Rufava (rafissiá) lo nas quand quicòm li desagradava.
Ai lo pel que se rufa d'aprene aquela òrra malastrada.
La Filomena èra una vielhòta tota rufeta e polideta.
Ai lo nas que me sangna : pissi (pèrdi) de sang pel nas.
Aviá un sangprés (un blavairòl) sus la maissa esquèrra.
Lo saquèt defòra amb un brave còp de endacòm.
Lo soldat èra tot cordurat de sarciduras (de creuges).
Aviá las parpèlas satadas : (los ucles mièges-cutats).
Se cal satisfar (solatjar) al pus lèu d'un besonh natural.
Agacha de te secodre (de te bolegar) mai que çò que fas !
Èra jaguda, mas l'an seguda dins lo lièch per la far manjar.
Fai-me seleta (fai-me esquineta) per sautar aquela paret.
Se te sentisses tròp las, fai una pausa d'una mièja orada.
Parlava d'una votz sentenciosa e sepulcrala (cavernosa).
La votz serafica (angelica) de la Susanna es embelinaira.
Nos laissèrem enjaular (embelinar) per sa votz de serena.
Lo Zaquèu s'arrapèt per un sicomòr (per un figuièr gròs).
Lo Constanç tustassava suls cunhs per asclar lo rol.
La Simona a una votz pus doça que non pas lo mèl.
Dos dets dins la boca, Pèire siblava coma un falord.
La vesina Elèna a un sin (una tessèla) sus la maissa esquèrra.
Sofla-te (moca-te) sulcòp, drolleta, qu'as la meca al nas.
Me soi solhadas (passidas) las mans, las me cal lavar.
Es mai que sord o sordanha, qu'es sordàs (sordaràs).
La Marcèla a totjorn aguda bona sòrga (bonajapa).
Camina amb un pal per sostar sa camba faubeta (garrèla).
Ajudatz-me a lo sosténer que tornèsse pas cabussar.
Dins la familha an las subrecilhas (las ussas) fòrt espessas.
Èva a de tacas de rossor (de pardas / de panas / de tessèlas).
Lo Silvèstre pesa tres quintals e es gras coma un tais.
Los rosseloses an sovent de tessèlas (de lentilhas) sus la pèl.
Tiba totjorn l'aurelha, qu'es sordanha que jamai pus.
La lenga li fasiá tifa-tafa, qu'aviá la prusina de parlar.
Se i volètz anar a trimaretz, que i a una bona tira de camin.
Totes de s'enfugir a tira-qui-pòt (a tira-cambas / al que mai pòt).
Non, siái pas malaut, tirat que (si non que) soi plan las.
Un tombèt de morres, mas l'autre tombèt d'esquinas.
La Rafèla es plan tornissada, sembla estada facha al torn.
A dich (a fòrça) d'agachar enrè, trapèri un meissant torticòli.
Per traversar, agacha de trabucar pas per aqueles trastes !
Aquela paura femna trampelava (tremolava) de freg.
De tant qu'aviá begut ne trampelava (ne trantalhava).
Lo Teodòr es gras que tresluca, a una cara de plena luna.
As lo tres lutz, o qué? (Los uèlhs te fan quatre, o qué? )
Matieu lo vièlh es tressecat, es magre coma un clavèl.
Me pòdi pas trigossar (rebalar), que las cambas me dòlon.
Lo Tibaud a un triple barbòt, la graissa l'estofarà lèu.
As un ucle (un uèlh) macat de qualqu'un qu'a trapada una nhòca.
Ugues vira los uèlhs (n'a un a Nimes, l'autre a Seta).
Butèt un ucal per sonar la pastra que vesiá sus l'autre puèg.
Tot d'una (subran / sulpic / sulcòp) l'ibronha s'aplatussèt.
Totes cridavan e bracejavan, el demorèt en un as (immobil).
Deslarguèt un vent (un pet) que ne foguèt plan moquet.
Me sembla que venes ventrarut (que metes de ventre).
Aviá un as mans (un parelh de mans) extraordinàrias.
La dròlla, son a trucat un ròc e es tombada de ventres.
Lo Silvèstre es ventrecosut (es magre coma un pic).
Lo Frederic s'es cargada de ventresca (a mes de ventre).
Òc-ben, son parents, mas del costat de la ventresca.
Tu que siás vimenenc (plegadís) amassa-me las majofas.
Son alen vinassós (que sentís a vin) te bolèga lo vòmit.
Sa votz vinassosa manjava a mièg los mots que rotava.
La Victorina es vistaflaca, mas vòl pas cargar de lunetas.
Sa vista fosca (sa vista trebola) l'entrepacha (la desajuda).
Se vodèt a Nòstra Dòna de las cambas (fugiguèt al brutle).
Perqué parlatz a votz escura e non pas a votz nauta?
Parlavan a sota votz, que los autres ausiguèsson pas.
Fabiana, sa votz escleta de soprano èra un encantament.
La cantairitz, sa votz argentina venguèt rauca subran.
N'anava coma lo vent, ni mai un lop l'agèsse acotit !
V èni vitament, que lo dròlle a engolit quicòm de travèrs!
Lo meu òme es pitreborrut e espatlaborrut quicòm!
Rai, dins la familha los mascles son feluts al diable!
Un òme de la barba longa peranquejava pel caminòl.
Per aquel travèrs tant de pena lo trabalh te forçava las plaissas.
Las plaissas son las esquinas (lo rastèl de l'esquina).
Caminavan pesuc, cadun son ordre, coma qui cèrca coderlons.
S'enanèt tot moquet en corbant las liuras (capbaissat).
La tanta Isolina, per montar l'arrapalhon, aviá las polsas.
As lo mal de ieu, que cleussas quand la còsta tira tròp.
Trapèt un còp de ponh pel morre que lo faguèt sangnar del nas.
Cambas nudas e braces nuds, la Marcèla n'anava, n'anava.
Un òme dels pels blancs e barbablanc nos fasiá signe.
La susor li pevinava pel front e li rajava dins los uòlhs.
Me pòdi pas pus doblar per me cargar los debasses.
Quand èrem de veta, los quilomètres a los tombàvem.
Ieu, tant aimavi sautar d'un tremblant de molièira sus l'autre.
Lo me calguèt piuçar pr'amor que se desrevelhèsse.
De portar pas pus la barba te dona vint ans de mens!
Tornar prene calh: se petaçar (en parlant d'un òs bresat).
Sas doas cilhas se tòcan : sas doas ussas se tòcan / fan pas qu'un.
Una replica clavacais laissa qualqu'un lengaclavat.
Clavarem aquí: ne direm pas mai / ara nos calarem.
A la Lidià sa cara es totjorn estada blancolina (blancosa).
Clapar de las mans vòl dire picar de las mans (aplaudir).
La Dorià i vesiá pas fin, mas se voliá pas cargar de lunetas.
D'un còp d'uèlh de lèbre (dins un virat d'uèlh) o vegèt tot.
Lo pompilh es lo gras (lo mofle) (l'esquina) de la camba.
Quand agèt pas res pus per manjar s'abandonèt a la mòrt.
Parpalhegèri (los uèlhs me faguèron quatre) d'embalausiment.
Un desnosador es un punt de junctura / d'articulacion (un nosèl).
L'òme amb la pata guèrlha l'as aval que trescambeja.
La ganassa (la garganta) se ditz tanben la tripa del vent.
Badalhar vòl dire quitar pas de badar de fam o de sòm.
Una gargolha es una persona bravament (fòrça) laida.
La Mèca es la vila del pelegrinatge màger musulman.
A son demenar (a son anar), me pensi qu'es la Fontanilha.
Aqueste còp me soi trapada una brava extinccion de votz.
La truca, lo nòstre drollon l'escalabra ni mai una cabra.
Una lambrusca es una femna magra e nautcambada.
La Radegonda aviá lo pel racís; sa sòrre lo pel long.
Siái pas tròp debonorièr, qu'ai lo cap que me torneja.
Quand vegèt lo tindol, lo tordís lo trapèt, lo calguèt reténer.
Lo Cristian s'arrapava pels arbres ni mai un monin.
Arrapa que t'arraparàs, i arribaràs.
De la 2 CV, sortiguèt una ponchudòta engranolhada de clucassas.